|
روزی مثل هر روز
هر چی من بگم: «هيچ احساس خاصی ندارم»، شما بگيد: «مگه میشه!؟» يه عده هم اين جمله رو سياسی میکنند! ولی باور کنيد امروز هم مثل بقيه روزهاست، فقط بعد از چند روز بارونی، امروز آفتابی شده. طبق روال اين چند روز، صبح ساعت شيش رفتم که بخوابم ولی اينقدر خواب راجع به بلاگنيوز ديدم که ساعت نه بيدار شدم. از چند ماه پيش به آقای علیمحمدی قول ساختن بلاگنيوز رو داده بودم ولی اينقدر کارها و مشکلات ديگه پيش اومد که تا حالا طول کشيده. البته اين وسواس لعنتی من تو کار باعث میشه به اين راحتی همچين پروژه بزرگ و تأثيرگذاری رو تموم نکنم. بيشترين زحمتش، طراحی سيستم مديريتش بود تا کار کردن اعضاء با اون راحت باشه. خلاصه من به عنوان مسئول فنی بلاگنيوز، امروز بخش فارسی اون رو افتتاح آزمايشی میکنم تا اگر مشکل يا پيشنهادی بود، تو بخشهای ديگه هم اعمال کنم. توضيحات بيشتر رو تو خودش پيدا میکنيد. اميدوارم کار کردن باهاش زياد پيچيده نباشه و بتونيد راحت به کار کردن باهاش عادت کنيد. لطفاً قبل از تبريک و خسته نباشيد و تعاريف معمول همين الان بريد بلاگنيوز رو ببينيد و اگر نکتهای به نظرتون اومد حتماً مطرح کنيد. حالا من هی بگم: «امروز هيچ فرقی با روزهای ديگه نداره»، شما بگيد: «امکان نداره!» از وقتی بيدار شدم فقط دارم نوشتاری (ايميلی) و گفتاری (تلفنی) جواب تبريکات دوستان رو میدم. از همه جالبتر ايميل تبريک آقای فرانتس بکنبائر بود. اولش باورم نشد، ولی خب ناسلامتی قراره سال ديگه موقع جامجهانی، براش مفت و مجانی کار کنم. يه کارت تبريک هم از طرف يه دوست خوب بلاگر به دستم رسيده که خيلی بامزه است. با اينکه امروز «برای من هيچ فرقی با روزهای ديگه نداره»، ولی چند سال پيش تو همچين روزی خودم (حدود هيوده سال پيش) وبلاگم (همين پارسال، پيارسال) و بلاگنيوز (از چند ساعت پيش) اختراع و در بعضی مواقع کشف شديم! جا داره همينجا از همه دوستان که تاحالا تبريک گفتند و بعد از اين خواهند گفت، تشکر کنم و متعاقباً تولدشون رو تبريک میگم! اگر میخواهيد به من هديه بديد تا خوشحالم کنيد، میتونيد با « بچههای موج پيشرو» همراه بشيد. بچههای «پرورشگاه مؤمنآباد بم» برای شروع سال تحصيلی احتياج به لوازم التحرير دارند و آقای سعيدی مثل هميشه برای اين کار پيش قدم شده، فقط مونده کمکهای من و شما. برای شاد کردن بچهها و من که تولدمه و امروز برام هيچ فرقی با روزهای ديگه نداره، فرصت رو از دست نديد. | 
آخرين نوشته ها
مقاله
روزمره
